عمومی

به جا مانده از یک جدایی جنجالی

رسیدن به یک رویا نیازمند رنج و فداکاری است. این چیزی است که ما اغلب فراموش می کنیم.

به گزارش مجله زنده خبری دنیای اقتصاد وی نوشت: هواداران پرسپولیس نمی توانند از حضور رامین رضایان در سپاهان گلایه کنند. او از باشگاه پاسخ منفی شنید و به پیشنهاد خوبش از سپاهان پاسخ مثبت داد. این داستان فوتبال حرفه ای است. هرچند رامین قبلا گفته بود من فقط در ایران برای پرسپولیس بازی می کنم. بسیاری از فوتبالیست ها این احساسات را برای جذب هواداران می گویند و سپس فراموش می کنند. این موارد را نباید زیاد جدی گرفت.

از سوی دیگر، رامینوس نباید از جدایی اش از پرسپولیس ابراز تاسف کند. از هیچکس جز خودت خودش هم که نخواست غرامت رسیدن به آرزویش را بپردازد و نفهمید که تحقق رویاها درد دارد، رنج می کشد. شما نمی توانید همه “من” باشید و رویاهای خود را دنبال کنید. هنوز در توانایی های فنی رضایان تردیدی نیست اما همه چیز به این مقدار محدود نمی شود. جنبه های اخلاقی و انضباطی نیز مورد بحث قرار می گیرد. رامین در لیگ پانزدهم عصای برونکو بود اما قبل از شروع فصل جدید ماجرای عجیب ریزه اسپور و مهدی طارمی وسوسه انگیز بود. او موقعیت خودش را تهدید کرد و تیم را با مشکل مواجه کرد. شاید خیلی ها فراموش کرده باشند اما وقتی رضایان دست طارمی را گرفت و راهی ترکیه شد، یک فصل دیگر از قراردادش با پرسپولیس باقی مانده بود. با این حال او درخواست های باشگاه و برانکو برای امضای قرارداد با ریزه اسپور را بی پاسخ گذاشت و دامی گذاشت که با اخراج طارمی و بسته شدن دو پنجره نقل و انتقالات پرسپولیس به پایان رسید. هیچکس نمی داند، اما شاید اگر آن دو پنجره بسته نمی شد و پرسپولیس می توانست کمک بگیرد، کاشیما را در فینال لیگ قهرمانان شکست می داد…

رامین بازیکن ثابت تیم ملی ایران در جام جهانی 2018 بود اما پس از آن به زمین افتاد. او در اوستنده بلژیک نمایش ناموفقی داشت و سپس نوبت به پله نردبانی در تیم های قطری رسید. رضایان با بازگشت به پرسپولیس دوباره فرصت تحقق آرزوهایش را پیدا کرد اما باز هم قدر آن را ندانست. آن حرف های غیرضروری درباره کیفیت پایین هم تیمی هایش در تلویزیون بهانه ای را به او داد که برای انتقالش به باشگاه نیاز داشت و این در حالی است که شاید رضایان دیگر فرصتی برای پوشیدن پیراهن پرسپولیس پیدا نکند. البته سپاهان هم تیم بزرگی است و شاید امسال قهرمان لیگ برتر شود، اما احتمالا رضاییان ترجیح می دهد طلسم معروف خود را بشکند و در نهایت با پرسپولیس یک جام را به دست آورد. سهم او در تیمی که دوستش دارد می توانست خیلی بیشتر باشد، اگر برایش ارزش قائل بود، خودش هم به آن احترام می گذاشت. رسیدن به یک رویا نیازمند رنج و فداکاری است. این چیزی است که ما اغلب فراموش می کنیم.”

انتهای پیام

دکمه بازگشت به بالا