عمومی

چرا سفر رییس‌جمهور چین به عربستان پندآموز است؟

نوع روابط اعراب با چین و روسیه، چه تاکتیکی برای کسب امتیاز بیشتر با آمریکا باشد و چه راهبردی که با نابودی نظام تک قطبی قابل توضیح باشد، در نهایت از این جهت آموزنده است که سیاست خارجی به جای ژست، شیک و روشنفکرانه است. نیست.

به گزارش مجله زنده خبری، سعید آجورلو، مدرس دانشگاه و فعال سیاسی در یادداشتی به مجله زنده خبری در خصوص سفر رئیس جمهور چین به عربستان سعودی و امضای توافقنامه بین پکن و ریاض نوشت:

سفر رئیس جمهور چین به عربستان باید برای برخی از سیاستمداران ایرانی که همواره روابط ایران با روسیه و چین را از منظر ایدئولوژیک تحلیل کرده اند، آموزنده باشد. در سال‌های اخیر، برخی از دیپلمات‌های اصلاح‌طلب یا چهره‌های سیاسی چپ همواره با کنایه و کنایه به روابط ایران با کشورهای شرقی نگاه می‌کنند و روابط با شرق را تحقیر می‌کنند و از سوی دیگر از لزوم بازگردانی روابط با غرب صحبت می‌کنند. . اما خودشان می دانستند که روابط با غرب بیش از هر چیز نیازمند تفاهم سیاسی و امنیتی با آمریکا و اروپا است که تجربه برجام نشان داد که چقدر پیچیده است.

اتفاقاً این نوع نگاه کاملاً ایدئولوژیک و یک طرفه است. نگاهی که واقعیت های صحنه را به نفع اعتقادات سیاسی نادیده می گیرد و در عمل در دام آنچه نقد می کنند گرفتار می شوند. منتقدان سیاست خارجی ایدئولوژیک ایدئولوژیک شده اند. سپس با تحلیل روابط متحدان همیشگی آمریکا با شرق به ویژه چین و روسیه، خود را گرفتار تناقض می‌دانند.

به همین دلیل و بر اساس این رویکردها، روابط ایران و چین پس از سفر رئیس جمهور چین به ایران در دولت آقای روحانی و حتی پس از انتخاب آقای لاریجانی به عنوان نماینده ویژه این روابط، به شکلی است. در جهت رو به جلو، خوب پیش نمی رود. زیرا غرب واقعیت قدرت چین را زودتر و بهتر از شرق درک کرده بود. همانطور که ترس از چین را به خوبی در گفتار و رفتار سیاستمداران غربی به ویژه ترامپ دیده ایم. متاسفانه با گذشت بیش از یک سال از عمران دولت جدید، علیرغم تغییر نگاه، در سطح اجرایی و عملیاتی جدیت کافی نداشتیم.

یک سیاست خارجی واقع بینانه و هوشمندانه که اهمیت اقتصاد در دیپلماسی را درک کند، باید بتواند به تحولات و تغییرات نظم جهانی در عرصه قدرت و امنیت پاسخ دهد و منافع ملی کشور خود را در میان این تحولات بیابد. بزرگترین مانع در برابر چنین دیپلماسی، نگاه یک سویه و غیرواقعی به مسائل است که گاه در انتقاد از سیاست ایران در مبارزه با بنیادگرایی وهابی و گاه در نگاه غیرواقعی شرق و غرب بیان می شود. مغالطه این دیدگاه های یک جانبه اکنون به خوبی شناخته شده است.

نوع روابط اعراب با چین و روسیه، چه تاکتیکی برای کسب امتیاز بیشتر با آمریکا باشد و چه راهبردی که با نابودی نظام تک قطبی قابل توضیح باشد، در نهایت از این جهت آموزنده است که سیاست خارجی به جای ژست، شیک و روشنفکرانه است. سیاست خارجی به حداکثر رساندن منافع امنیتی و اقتصادی است.

انتهای پیام

دکمه بازگشت به بالا